Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

O Άγνωστος


ΆΝΘΡΩΠΟΣ (πρόλογος)


Επί πολλά χρόνια η ακριβής ετυμολογική ανάλυση του όρου έχει αποτελέσει αμφιλεγόμενο ζήτημα. Σήμερα η ιστορική γλωσσολογία έχει καταλήξει σε δυο-τρεις πιθανότερες εκδοχές...
Δημοφιλής είναι εκείνη κατά την οποία η λέξη "άνθρωπος" είναι σύνθετη από: ἄνω + θρώσκω («αναπηδώ») + ὄπωπα (αρχαϊκός παρακείμενος του ὁρῶ «βλέπω»), βάσει της οποίας ο άνθρωπος είναι το ον που κοιτάζει και κινείται προς τα εμπρός, άρα είναι γεμάτος αισιοδοξία και στόχους.

Αν και υπάρχουν και άλλες σχετικές θεωρίες, όπως η ανάλυση *ἄνδρ-ωπος (αυτός που έχει όψη ή πρόσωπο άνδρα), εγώ επιμένω και κρατώ την πρώτη ερμηνεία, που αποτελεί και το ερέθισμα για την καταγραφή των όσων πρόκειται να διαβάσετε σήμερα.

Φυσικά δεν είμαι σε θέση να μπω στα χωρία ενός ανθρωπολόγου ή να διατυπώσω φιλοσοφίες, κι ούτε κι είναι αυτός ο απώτερος σκοπός μου άλλωστε. Το παρόν ιστολόγιο, ωστόσο, μου δίνει τη δυνατότητα να εκφράσω ερωτήματα που με απασχολούν (πιθανότατα κοινές απορίες να μοιράζονται και άλλοι) και να καταπιαστώ με ζητήματα της αρεσκείας μου (συγκεκριμένα την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη μουσική, αλλά και κοινωνικά θέματα που βρίσκονται στο προσκήνιο), χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει πως θα δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις. Eξάλλου μέσα σε έναν πληροφοριακό κυκεώνα που απαρτίζεται από δεκάδες χιλιάδες "blogs" όπου συνήθως ανακυκλώνονται οι ίδιες ιδέες, κάπως δύσκολο να μη σε προσπεράσουν ακόμα κι αν τελικά έχεις όντως κάτι να πεις. Μην ξεχνάμε, ασφαλώς, πως ο χρόνος είναι ελάχιστος και φυσικά "ο χρόνος είναι χρήμα". Συνεπώς λίγη όρεξη υπάρχει από πλευράς των περισσότερων αναγνωστών να αυτοαπασχοληθούν με ανάλογες "ηλεκτρονικές κοινοτoπίες"- καλύτερα να επισκεφτούν το "φατσοβιβλίο" για να σκοτώσουν το χρόνο τους, κι ας μην είναι πάντα έτσι...

Συνοψίζοντας, εκεί που θέλω να καταλήξω τελικά με τη δημιουργία του δικού μου μικρού διαδικτυακού παράθυρου στον κόσμο και με τον εκτενή μου πρόλογο, είναι πως μέσα σε όλα τα αρνητικά που προβλέπονται από το διαδίκτυο, υπάρχουν και τα θετικά. Το σπουδαιότερο είναι πως ενισχύει τη δημοκρατία δίνοντας στον καθένα μας μια δύναμη: την ευκαιρία να εκφράσουμε ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ γνώμη σε ένα κόσμο όπου κινδυνεύουμε να χάσουμε την προσωπική μας ταυτότητα. Και μην ξεχνάμε πως ως "άνθρωποι" έχουμε το δικαίωμα και συνάμα την υποχρέωση απέναντι σε μας τους ίδιους να θυμίζουμε στους εαυτούς μας ποιοι πραγματικά είμαστε: κι είμαστε γεννημένοι για να υπερβαίνουμε τα όριά μας...
~για να κοιτάζουμε ψηλά~.


Ευχαριστώ για το χρόνο σας,
Ηλέκτρα.